اکثرا می پرسند چرا بعد از مدتی عشق از بین می رود؟   اول اینکه عشق تنها با آگاهی از بین نمیرود و رشد می کند، پس بایستی اصول و قوانین آن را به جای آوریم و از راهش وارد شویم و مسیر و سختی های مسیر را بشناسیم تا در مقابل باد و طوفان های آن  واکسینه شویم و خسته نشویم بلکه ادامه دهیم.دوم اینکه هر خیر و برکتی که به ما میرسد برای ما تنها نیست، هر فهمی

نه تنها مرغ همسایه غازه بلکه مرغ گذشته هم غازه! هر دو نشانه وجود نفس و منیت و یک قالبی در ماست و نشان دهنده این است که از حال ناراضی هستیم، حالا که گذشته چاره ای نیست جز اینکه به خوبی ازش یاد کنیم، به این توجه نداریم که اگر در گذشته هم نگاه اکنون را داشتیم باز همین بود، انسان مدام در حال متوسل شدن به چیزی ست که دیگر چیزها را رد و انکار کند حتی به قیمت ت

فقط یک لحظه درست نگاه کن هستند کسانی که بزرگ شدند اما هنوز  حاضر نیستند بچگی را رها کنند، هستند کسانی که می دانند اما خود را به ندانستن می زنند و در زجرند، هستند کسانی که عاقلند اما به خاطر احساسات و دلسوزی های بیجا هنوز به چیزی جز قدرت خود وصل میشوند، هستند کسانی که به نوعی رها شدند اما هنوز به خود ایمان ندارند و این چیزی جز برزخ نیست، راه رهایی